May 13
Asi Kız
Bir zamanlar her zaman asabi ve her zaman saygısız olan bir kız yaÅŸardı.Büyüklerinin yani yaÅŸlı dedesinin babaannesinin kalbini kırardı.Bu kız hiç derslerine çalışmazdı.Ama yazarlığada büyük bir yeteneÄŸi vardı.Sanki herkese bağırıp çağırmaktan zevk alıyor gibiydi.hiç kimse onu anlamıyordu.O aslında öyle sıcak kanlı bir insandı ki.Ama kimse dedim yaa onu anlamıyordu.Oysa o herkesi canından çok seviyordu.Geceleri sessizce aÄŸlıyor.Niye beni kimse anlamıyor diye söyleniyordu.Artık onun tek arkadaşı yanlızlık olmuÅŸtu.Yanlız kalmayı tercih ediyor, ona kendini alıştırmaya çalışıyordu.Onunda canı yanıyordu.O da çok acı çekiyordu.Onun tek bir arkadaşı vardı.onu anlayan ve onnu seven…bir gün onunla aralarında bir konuÅŸma geçti:
arkadaşı ona:biliyormusun sen benim en yakın arkadaşımsın.Çünkü diğerleri her zaman benim arkamdan konuşuyor.Ama sen hiç öyle bir şey yapmıyorsun.Onları hiç anlamıyorum.Ve umrumda da değiller.
-ahh ardaşım ahh beni zaten bir tek sen anlıyorsun.sende benim en yakın arkadaşımsın.
BİR GÜN YİNE GECEYDİ.Ve her zamanki gibi ağlıyordu.gece hissizleşiyordu.Yeniden güneş doğacaktı ve bu bir mucizeydi.yine gözünden yaşlar boşaldı.İçinden bu nasıl oluyor diye geçirdi ve gülümsedi.Annesi bunu gördüğünde çok sevindi yıllardır ilk kez gülümsüyordu.