Kayboldum.ORG - Sohbet ve Eglence

Orman Perisi’nin Gülleri
Yemyesil agaçlarla kapli ormanin birinde genç bir peri yasarmis. Bu peri çiçeklerden en çok gülleri severmis. Evinin bahçesinde renk renk güller yetistirirmis. Bu güller o kadar taze ve güzellermis ki gören herkes perinin güllerine hayran kalirmis. Peri de güllerini çok sever, her sabah onlari hem sular hem de onlarla konusurmus. Genç peri gülleriyle çok mutluymus, ama onu üzen bir durum varmis. Peri güllerini çok sevdigi için onlarin solmalarina dayanamazmis. Güllerin bir süre sonra solmasi çok dogalmis, fakat genç peri güllerinin solmasina çok üzülüyor, güllerinin hep ilk günkü gibi taze ve diri kalmalarini istiyormus. Kendi kendine “güllerim hep böyle güzel kalsa! O zaman hiç mutsuz olmam.” diyormus. Bir sabah çiçeklerini yine sularken perinin dikkatini sari renkte bir gül tomurcugu çekmis. Bu tomurcuk da diger gül tomurcuklari gibi pek güzelmis. Fakat rengi digerlerinden apayriymis. Çok daha güzel ve degisik bir tondaymis tomurcugun rengi. Bu yüzden, genç peri sari tomurcuga daha özenli bakmaya baslamis. Her sabah ona “küçük sari tomurcuk büyüyecek, kocaman güzel bir gül olacak” diye güzel sözler söylüyormus. Tomurcuk da bunu anliyormus gibi günden güne daha da güzelleserek büyümüs. Kocaman bir gül oldugunda ise bahçedeki diger güllerin arasinda tipki gökyüzündeki günes gibi isildiyormus. O kadar güzelmis ki onu görenler sari güle bakmaya doyamiyorlarmis. Peri de bunun farkindaymis ve çok mutluymus. Fakat sari gülün de bir gün solacagini bildigi için, içten içe bir üzüntü duyuyormus. Aradan bir gün geçmis, bir hafta geçmis, bir ay geçmis. Bu süre içinde bahçedeki bütün güller solmus, yerlerini yeni tomurcuklara birakmislar: güzel, sari gül disinda! Bir ay geçmesine ragmen sari gül solmamis, benzersiz güzelliginden hiçbir sey kaybetmemis. Peri ilk basta bu ise çok sasirmis fakat yine de sevinçliymis. Çünkü güllerinin en güzeli solmamismis. Iyi yürekli peri, her gün onu evinin penceresinden seyrediyor, onu özenle suluyor, ona güzel sözler söylüyormus. Gel zaman git zaman; peri, bu isten sikilmaya baslamis. Sari gül hiç solmuyormus, fakat bu periye artik  mutluluk vermemeye baslamis. Çünkü peri sari güle dair hiçbir umut tasimiyormus içinde. Önceden gülleri soldugu vakit, yeni tomurcuklarin ne zaman çikacagini merak ederek onlarla sabirla ilgilenir, umutla güllerinin açilacagi zamani beklermis. Fakat simdi sari gül hiç solmadigi için böyle düsünceleri kalmamis. Bu da periyi bir zaman sonra mutsuz etmis. Yetistirdigi güllerinin solmamasini isteyerek ne kadar yanlis düsündügünü anlamis. Her seyi dogal haliyle sevmek en güzeliymis. Bu yüzden o günden sonra orman perisi, dogadaki her seyi oldugu gibi kabul etmeye karar vermis. Orman perisi uzun yillar, bahçesinde yetistirdigi güllerle beraber evinde mutlu bir hayat sürmüs.